De eerste voetbalactiviteiten in Tongerlo zijn terug te vinden omstreeks het jaar 1920, kort na het beëindigen van de 1ste wereldoorlog.

Er waren toen zelfs meerdere ploegen actief in Tongerlo "Lovania", "Verbroedering" en "Victoria" hebben voor het eerst de voetbalschoenen aangebonden. Dat waren dan eerder zware "landschoenen" dan de gesofistikeerde luxe schoentjes van vandaag. Deze "landschoenen" waren ook heel wat beter geschikt voor de "patattenvelden" waarop gespeeld werd.

Dit was de periode dat voetballen nog als pure waaghalzerij werd beschouwd. Jonge mensen die, in halflange broek, achter de bal holden, zetten de deur op een kier voor totale zedenverwildering. Het duurde dan ook jaren voor het voetbal op een ruime publieke belangstelling mocht rekenen.

Heel wat spelers kregen van thuis uit verbod om aan dit ruwe, zedeloze spel deel te nemen. Zij verstopten hun "bottinen" dan maar ergens in een kant of bij een medespeler.

Tijdens de barre winterwedstrijden hielden veel spelers hun lange onderbroek aan om zich tegen de koude te beschermen. Ook mutsen waren geen uitzondering als onderdeel van de kledij. De spelers moesten zorgen voor hun eigen uitrusting.

Vanaf het ontstaan speelden de Tongelse voetbalpioniers meestal vriendenwedstrijden tegen ploegen uit de onmiddellijke omgeving. De verplaatsingen gebeurden meestal te voet, soms met de fiets en bij uitzondering met de vrachtwagen van een "commerciant".

Omstreeks 1930 waren er landelijk en regionaal elkaar bekampende voetbalbonden ontstaan. We vernoemen hier de Vlaamse Voetbalbond (V.V.B.) en de Kempische Voetbalbond (K.V.B.). De V.V.B. verdween in 1935 van het toneel en de K.B.V.B. sloot in 1934 een akkoord met de K.V.V. dat al hun aangesloten clubs zouden opgenomen worden in de K.B.V.B.

Vanuit bestuursleden spelers uit voorgenoemde clubs werd dan in 1933 F.C. Tongerlo opgericht. F.C. Tongerlo speelde eerst in de Kempische Voetbalbond en sloot nadien aan bij de Belgische Voetbalbond met stamnummer 2040. Het eerste terrein van F.C. Tongerlo lag op het Hondseinde, ± 300 m voorbij de Beddermolen, op de rechterkant. Hier werd gespeeld tot 1932. De voorzieningen waren nog zeer primitief. Kleed- en wasruimten waren er niet. Men wisselde van kledij in de schuur of stal van het dichtstbijzijnde huis of in de omringende houtkanten en bosjes. De doelpalen waren min of meer rechthoekig gekapte jonge bomen.

In 1933, bij de officiële aansluiting bij de K.B.V.B. werd een nieuw terrein gevonden achter de abdij, op ’t Heike. Daar werden ook de eerste kleedruimten opgetrokken. Het wassen gebeurde in metalen kommen met water uit de nabij gelegen beek. Vanaf dat ogenblik werd er ook regelmatig gesproken en geschreven over de "abijjongens". Men bleef in de schaduw van de abdij spelen tot einde seizoen ‘55-’56.

Vanaf het seizoen ‘55-’56 speelt men op het terrein in de Wimpstraat.

In het Belgisch Staatsblad van 24 oktober 1974, onder n° 7366, verschenen de eerste statuten van de vereniging zonder winstoogmerk F.C. Tongerlo.

Op 6 oktober 1983 werd door Zijne Majesteit Boudewijn zaliger, Koning der Belgen "F.C. Tongerlo" gemachtigd om de titel Koninklijke Maatschappij te voeren. Sindsdien noemt de club dan ook K.F.C. Tongerlo.

Omwille van de verkaveling aan de Wimpstraat was de club genoodzaakt om nieuwe terreinen te zoeken. Het praktisch volledig vernieuwde bestuur kon van de gemeente Westerlo bosgronden in pacht nemen in Geneinde. Na het kappen van de pijnbomen kon de aanleg van het nieuwe voetbalveld starten.

De clubkas vertoonde een groot gat. Er moesten nog nalatige BTW-gelden betaald worden. Maar door het grote enthousiasme van het vernieuwde bestuur en de inzet van talrijke vrijwilligers werd aan de bouw van de kleedkamers en kantine begonnen. Alles werd voor en na de werkuren gerealiseerd. Arbeidsuren moesten niet betaald worden, voor de aankoop van de materialen werd een lening afgesloten. Er waren zelf helpers die hun eigen materialen meebrachten.

Op 20 juli 1990 werd de nieuwe accommodatie plechtig ingehuldigd. Het "gulden" boek met de namen van alle medewerkers is aanwezig op het secretariaat.

Door het vele zweet van de toenmalige helpers, waarvan velen nog lid zijn van het huidige hoofdbestuur beschikken wij in Tongerlo over een accommodatie waar we terecht fier kunnen over zijn. Door de blijvende inzet van vrijwilligers blijven de terreinen en gebouwen goed onderhouden. Wij hopen dat onze eigen leden, supporters en bezoekers respect blijven tonen voor de inzit van al deze mensen.